#15 Mijn juni

hete Hogesnelheidsmaand

Het lijkt wel of juni met een snelheid van 300 km/uur voorbij is gevlogen!

De overheersende gedachte die bij mij over juni 2019 is blijven hangen is: ‘Wat was het heet!’

Niet bij hoge temperaturen alleen

Maar juni bestond natuurlijk niet alleen maar uit tropische temperaturen Zo waren daar ook:

  • Jeuk. Veroorzaakt door de eikenprocessierups. Kolerebeesten zijn het. 😦
  • De wasmand die nooit leeg lijkt te geraken, vooral niet als je met dat warme weer twee keer per dag doucht en nóg vaker dan anders je bed verschoont en schone kleding pakt. Ik draai zeker vier wassen per week en dan was ik meestal nog maar voor één persoon! (Daar zijn ook halve trommels bij want ik wil vuile kleding niet in de wasmand laten liggen tot ik een volle trommel heb. Vin’k niet fris.)
  • De spaarrekening die nogal is geslonken vanwege de aankoop van een setje gouden aanschuifringen en een nieuwe bril die nogal wat duurder uitviel dan ik eigenlijk van plan was (the story of my life, zeg maar 😉 ). Maar hij is wel gááf! 😀
  • De betaalrekening die eveneens zienderogen slonk vanwege uitgaven aan kleding en schoenen, twee heerlijke eaux de toilette, de kapper, een prachtige vulpen, cadeautjes voor vrienden en voor een afscheid nemende collega en zo nog wel het een en ander.
  • Mijn dagboek, waarin ik weer ouderwets met vulpen ben gaan schrijven. En wat schrijft dat toch fijn!
  • Het gedoe met bol.com en PostNL.

Introspectie

Mijn blog had geen prioriteit in juni. Niet dat ik niet heb geschreven. Ik heb in mijn fysieke dagboek juist pagina naar pagina gevuld met mijn zielenroerselen.

Doordat mijn werkomgeving sinds een tijdje veel rustiger en daardoor prettiger is, kom ik ’s avonds niet meer met zo’n volgelopen hoofd thuis. Ook had ik m’n privé-agenda, na de drukke mei-maand, bewust leeg gehouden.

Dit alles zorgde er als vanzelf voor dat juni een maand van introspectie werd en een maand waarin ik me realiseerde dat een aantal dingen in mijn leven toch echt anders moet:

  • Mijn eetpatroon. Ik probeer wat regelmatiger te eten en per maaltijd wat minder dan ik gewend was. Dat lukt tot nu toe heel aardig. Sinds begin juni ben ik drie kg kwijt.
  • Mijn pijnlijke lijf. Ik heb erg veel last van o.a. m’n gewrichten en spieren. Zo had ik al tijden heel erge kramp in m’n benen. Bijna elke nacht schrok ik wakker van de kramp en dan duurde het soms een halfuur tot een uur voordat de kramp wegtrok.
    Dit symptoom heb ik naast nog een aantal andere symptomen gelegd en gaandeweg kwam ik erachter dat alles bij elkaar weleens kon wijzen op een magnesiumtekort. Ik heb magnesium-citraat gekocht en wat denk je? Vanaf de tweede dag heb ik nauwelijks meer kramp gehad en voelt het alsof de stress die zich jaren geleden in mijn lijf heeft vastgezet minder is geworden.
  • Ik ben erg geïnteresseerd in de menselijke psyche – heb ook een opleiding in die richting gedaan maar praktiseer niet – en weet dat de vastgezette stress niet alleen vraagt om heling op fysiek niveau maar ook (juist) om heling op mentaal, emotioneel en spiritueel niveau.
    In de opleiding is EFT (Emotional Freedom Techniques) aan de orde geweest. Ik heb daar toen niet veel mee gedaan maar heb besloten het weer van stal te halen. Het is een, “technisch” gezien, heel eenvoudige methode. Mocht ik toch vastlopen, zoek ik hier in de buurt een EFT-behandelaar.
    Merkwaardig toch dat iemand die anderen kan helpen haar eigen klachten zo lang negeert, hè! ’t Is het klassieke verhaal: in het huis van de schilder is de verf afgebladderd terwijl hij bij zijn klanten een puik stukje werk aflevert.

juli

De hand op de knip
Gezien de ietwat uit de hand gelopen uitgaven van juni heb ik besloten in juli de hand op de knip te houden en met een weekbudget voor mijn huishoudelijke uitgaven te gaan werken. Later vandaag pin ik het bedrag en vanaf deze week betaal ik mijn boodschappen contant. Mijn uitgaven houd ik bij in een Excel-bestandje.

Bijna vakantie
Nog vier weken werken en dan heb ik vakantie. Een fijn vooruitzicht om straks een week op retraite te gaan! 🙂

Blogideeën
Ik houd jullie op de hoogte van mijn EFT- en budgetverrichtingen! 😉

Disclaimer
Ik ben niet per se een voorstander van zelf dokteren en heb wel laten uitsluiten dat er ernstige fysieke of psychische oorzaken zijn voor mijn klachten. Dit raad ik dan ook iedereen aan. Wat voor mij werkt, hoeft voor jou niet te werken!
Helaas staat mijn huisarts niet open voor een holistische benadering en behandeling van lichamelijke en emotionele klachten, vandaar dat ik zelf verder ben gaan zoeken.

Advertenties

#14b Beetje teleurgesteld

Wordt vervolgd

De PostNL-soap met betrekking tot de luchtkoeler is nog niet ten einde. Na een heleboel heen-en-weer gechat en getwitter bleek dus dat zowel bol.com als PostNL niets voor mij konden (wilden) doen afgelopen zondag. Het pakket stond en bleef gepland voor levering op dinsdag 25 juni jl.

Op de koffie

Stel hè dat ik dinsdag een vrije dag had geregeld om het pakket in ontvangst te kunnen nemen… Dan was ik mooi op de koffie gekomen want bij thuiskomst maandagavond bleek het pakket dus ineens die dag al op mijn huisadres te zijn aangeboden. En wat ik al vreesde: omdat ik niet thuis was, was het doorgesluisd naar het voor mij wel heel erg onhandige PostNL-afhaalpunt. Geen kaartje in de bus met de mogelijkheid alsnog de leverdag en het leveradres via de PostNL-website aan te passen. Voor twee andere pakketjes (die met gemak in m’n fietstas pasten) kreeg ik die mogelijkheid in de afgelopen week wel. Dus Post NL: jullie kúnnen het wél!

Nog meer gechat

Ik weer in de pen het toetsenbord geklommen voor een chat met bol.com. Tenzij ik twee weken langer op m’n centen wilde wachten (na 14 dagen niet te zijn afgehaald gaat een pakket vanzelf retour afzender), moest ik zelf naar het PostNL-punt gaan om het pakket te weigeren. Dat heb ik dan afgelopen donderdag maar gedaan. Volgens de PostNL-app wordt het vandaag bij bol.com aangeleverd. Ben benieuwd hoe lang het duurt voordat ze het geld terugstorten.

Hot hot hot

Tja, daar zit ik dan. Zonder luchtkoeling of airco. In het hele land is, geloof ik, niets meer van dien aard te krijgen. 😉 Nou ja, vorig jaar heb ik het overleefd, dan zal ik het dit jaar ook wel overleven. Zo’n drama is het nu ook weer niet. Nu ga ik tot volgend voorjaar mooi even nadenken over de mogelijkheid van (en sparen voor) een vaste airco. Ik heb altijd het idee gehad dat het in mijn appartement niet mogelijk is een vaste airco in te bouwen maar wie weet is er meer mogelijk dan ik denk. Ik zal het tijdens de volgende VvE in ieder geval ter sprake brengen.

#14a Beetje teleurgesteld

Eerder deze week

Was ik eerder deze week naar aanleiding van een blogpost van Vlijtig Liesje nog gematigd optimistisch over de pakketbezorging van post.nl, sindsdien heb ik zomaar ineens twee minder goede ervaringen met diezelfde post.nl gehad.

Wat ging er mis?

De ringen
Ik had, zoals ik in blogpost #13 al schreef, ringen besteld. Op woensdag 19 juni kreeg ik een mail waarin stond dat de ringen waren verstuurd. In diezelfde mail stond een link waarmee ik mijn pakje kon volgen. Het pakje zou donderdag 20 juni bij mij worden aangeboden.

Nu ben ik er overdag niet, dus ik hield er al rekening mee dat ik, aan de hand van het kaartje dat de pakketbezorger in de bus doet als hij één of twee keer voor niets langs is geweest, zelf zou kunnen regelen dat het pakje bij een post.nl-afhaalpunt zou worden afgeleverd waar ik het dan zelf zou kunnen afhalen.

Donderdag overdag hield ik via de post.nl-app op m’n telefoon in de gaten of de pakketbezorger al bij mij thuis was geweest. Ergens halverwege de dag veranderde echter de status van het pakje: het zou niet donderdag maar vrijdag worden aangeboden.
In de meeste gevallen biedt post.nl dan de optie om zelf het bezorgadres via de app te wijzigen. In dit geval ging dat niet op. Ik vermoed dat dit niet aan post.nl lag maar aan de manier waarop de afzender het pakje had verzonden. Het was een waardevolle zending en ik kan me voorstellen dat deze afzender per se wil dat haar pakjes persoonlijk aan de ontvanger worden afgegeven.

Vrijdag was ik uiteraard ook niet thuis (want ik werk fulltime) en dus vond ik ’s avonds een kaartje in de bus dat het pakje op zaterdag nogmaals zou worden aangeboden. Tegelijk met een ander pakketje. De pakketbezorger zou tussen ca. 11.30 en 14.00 uur bij mij zijn. Hij was echter een beetje vroeger: om 09.45 uur hing hij al aan de bel. In dit geval was het niet erg want ik was al helemaal fris en fruitig op de dag voorbereid 😉 maar voor hetzelfde geld had ik gedacht “laat ik nog snel even een boodschapje doen” en was ik wéér niet thuis geweest.

Oké, eind goed al goed in dit geval. Ik ben blij met m’n ringen.

De luchtkoeler
Met het oog op de komende tropische temperaturen leek het me gisteren, de ervaringen van de hete zomer van 2018 nog vers in het geheugen, ineens wel handig om een luchtkoeler of mobiele airco aan te schaffen. Na wat wikken en wegen besloot ik te gaan voor een luchtkoeler. Een airco is in mijn beneden-appartement niet handig. De afvoerslang zou via de balkondeur naar buiten moeten worden geleid en om nou ’s nachts op de begane grond je balkondeur open te laten als je ligt te slapen… Mwah, toch maar niet.

Een luchtkoeler moest het dus worden. Bij diverse webwinkels de voorraden en de snelstmogelijke levertijd bekeken en ik kwam uit bij bolletje.kom, mede vanwege de Select-bezorgopties waar ik eerder dit jaar voor had gekozen. Voor deze luchtkoeler golden die Select-opties ook en dat betekende dat de luchtkoeler hier vandaag zou worden bezorgd. Ideaal, want zo’n ding is “net” iets te groot om per fiets bij een afhaalpunt af te halen.

Ergens vannacht, toen ik niet kon slapen, zag ik op m’n telefoon dat bolletje.kom een mail had gestuurd met als onderwerp “Op zondag wordt je pakket bezorgd”. Ik opende helemaal blij de link naar de post.nl-app en jaaaaa, daar stond het: “uw pakket wordt zondag 23 juni tussen 12.00 en 18.00 uur bezorgd”.

Toen ik vanmorgen rond een uur of 11.00 opnieuw in de app checkte of post.nl al een iets specifiekere tijd had aangegeven, raakte ik “lichtelijk” geïrriteerd. Want wat is het geval? Er staat nu dus doodleuk te lezen dat het pakket pas dinsdag 25 juni wordt aangeleverd en dat ik geen andere tijd of plaats voor deze zending kan kiezen. Nou, da’s lekker! 😦

Met een beetje pech tref ik in dit geval ook nog de bezorger die de pakketten altijd maar één keer aanbiedt om ze, bij niet thuis, vervolgens niet bij het afhaalpunt hier om de hoek maar bij het punt een flink stuk verderop af te geven. Zo van “red je er maar mee”. Als ik het daar moet afhalen heb ik een probleem want ik kan het grote pakket niet op de fiets meenemen. Als de bezorger het hier bij de super om de hoek afgeeft, kan ik het pakket tenminste nog in een boodschappenkar naar huis rollen. ’t Is nog geen 200 meter, dus dat is goed te doen.

Werk

In het verleden liet ik weleens pakketjes op m’n werk bezorgen. Daar ben ik echter van afgestapt. Ten eerste worden de pakketjes tegenwoordig bij ons in het magazijn aangenomen en daar trekken ze (heel begrijpelijk) alles gewoon open. Vind ik geen prettig idee. Ten tweede werk ik niet in mijn woonplaats. Dus mocht een pakketje op zaterdag worden aangeboden, is er niemand om het aan te nemen. Mocht de bezorger het in zo’n geval bij een afhaalpunt in mijn “werkstad” afgeven, moet ik het daar afhalen en dat is niet praktisch.

Klein leed

Maar laat ik niet te veel op de zaken vooruitlopen. Wie weet komt het allemaal wel goed. En… een beetje relativering is wel op z’n plek. Op de “schaal van ellende op de wereld” is dit natuurlijk hooguit klein leed.
In deze context verwijs ik graag naar de blogpost van Cellie Citroen van gisteren!

#13 Van een vliegende tijd en meer

Op de helft

Ik knipperde even met m’n ogen en juni was alweer op de helft. Tjonge!

Privé

Privé is deze maand een stuk rustiger dan de maand mei. Ik houd mijn avonden en weekends bewust zo leeg mogelijk. Alleen komend weekend staat er iets gepland.

Werk

Op m’n werk is het superdruk maar het is wel goed te doen. Dat is weleens anders geweest. Er is nogal wat aan de hand op mijn werk maar rond mij is het de laatste tijd gelukkig vrij rustig. Ik kan mij daardoor stukken beter focussen op m’n werk dan lange tijd het geval is geweest.

Waar ik voorheen helemaal leeg naar huis toe reed aan het eind van de dag, en dan ook nog een onvoldaan gevoel had omdat ik lang niet had gedaan wat ik wilde c.q. moest doen, ga ik nu moe maar opgewekt huiswaarts.

Klussen

Thuis liggen nogal wat klussen op me te wachten maar daar kan ik me nog niet toe zetten. Ik ben een erg slechte slaper en krijg daardoor doordeweeks te weinig slaap. Het resultaat is dat ik op zaterdag al een paar keer een gat in de dag heb geslapen (als in: tot 13.00 uur) en de rest van de dag niet meer op gang kom. Blijft nog de zondag over en die wil ik liever aan leuke dingen dan aan klussen besteden.

Leuke dingen

Over leuke dingen gesproken… Of liever gezegd: mooie dingen. Onlangs vierde ik mijn elfde lustrum en dat vond ik een uitgelezen gelegenheid om mezelf iets moois cadeau te geven: een setje witgouden “stapelringen”. Ik heb ze online besteld en ze zijn prachtig! (Nee, ik heb geen aandelen en word niet betaald om reclame te maken.)

Vriendlief en ik wisselen nooit dure cadeaus uit voor onze verjaardag. Wij geven eerder geld uit aan “ervaringen” (een stedentripje, een wellnessdag e.d.). Soms zou ik het stiekem best leuk vinden wanneer hij iets romantischer was maar ja, het heeft geen zin te proberen mensen te veranderen, nietwaar?

Gunnen

Ik heb mijzelf jarenlang niet veel gegund. Mijn financiële situatie is een tijd niet bepaald rooskleurig geweest en in die tijd was het uiteraard noodzakelijk om de hand op de knip te houden. Die financiële problemen liggen echter alweer jaren achter me.

Inmiddels heb ik het financieel heel comfortabel en is er geen enkele reden meer om superzuinig te zijn. En dat ben ik ook niet. Maar toch bemerk ik bij mezelf vaak nog een bepaalde terughoudendheid om zichtbaar voor anderen geld aan mezelf uit te geven. Alsof het niet mag, alsof ik het niet waard ben, alsof ik nog steeds moet boeten voor de fouten die ik destijds heb gemaakt. (En dat terwijl bijna niemand van mijn vroegere problemen op de hoogte is. Het is een gevoel dat ik mezelf heb aangepraat.) Blijkbaar werken die overtuigingen nog heel lang na.

Schaduwweduwe

Binnenkort zal ik een blog wijden aan één van de triggers van mijn financiële problemen: dertien jaar geleden werd ik een zogenaamde schaduwweduwe. Dat doe ik dan in samenhang met de bespreking van het boek Schaduwweduwe van Angelique van Dongen.

#12 Mijn mei

Onrust

Het gevoel dat bij mij over de afgelopen maand is blijven hangen is: onrust.

Onrust vanwege:

  • de volle agenda, zowel op m’n werk als privé;
  • relatiestress;
  • slecht slapen;
  • en een griepje waardoor ik bijna een week uit de running ben geweest.

Lang weekend

Gelukkig heb ik nu een lang weekend. Hemelvaartsdag was vooral een dag om bij te tanken. In eerste instantie was ik al om 07.00 uur wakker. Even naar de wc en hup, m’n bed weer in. Met het idee “nog een uurtje” te gaan slapen. En toen werd ik dus om 13.15 uur wakker! Ik zal het wel nodig hebben gehad.

Vrije vrijdag na hemelvaart

Deze dag is op mijn werk niet vanzelfsprekend een vrije dag. Wie wil kan vrij nemen, wie dat niet wil kan gaan werken. In de praktijk is iedereen echter altijd vrij. Ik ook, deze vrije dag is mij min of meer heilig.

Ik heb mijn dag goed besteed, vind ik zelf. Vanmorgen ben ik gezellig bij een vriendin op de koffie geweest, vanmiddag heb ik me laten pamperen bij de kapper en vanavond heb ik plantjes gekocht voor m’n postzegeltuintje (dat eigenlijk niet meer is dan een terras. 😉 ).

De juni-agenda

Voor de komende maand is m’n agenda nog behoorlijk leeg en dat houd ik graag zo. Als ze me op m’n werk nu ook nog een beetje met rust laten waardoor ik eindelijk eens een aantal projecten kan afronden, zal ik helemáál blij zijn!

#11 Cultuurbarbara’s

Een detail uit het werk “Cala Figuera” (2018) van
Sandra Kruisbrink.
pigmentinkt, tempera, pastel

Museumkaartmatch

Een jaar of twee geleden kwam ik via “museumkaartmatch” van de Museumkaart in contact met een groepje, net als ik cultuurminnende, vrouwen. Sindsdien gaan we er zo eens per vier à zes weken samen op uit. We “doen” dan een museum en verder struinen we door de stad waar we op dat moment zijn en doen we de nodige café’s c.q. terrasjes aan voor hapjes, drankjes en goede gesprekken.

We hebben onszelf de “Cultuurbarbara’s” genoemd. 😀

Zutphen

Vandaag waren we in Zutphen, de oude Hanzestad waar ik graag kom. Het is een prachtige stad met een rijke geschiedenis die weerspiegeld wordt in het ene mooie historische pand naast het andere. Daarnaast is het een heel leuke winkelstad. Er zijn veel winkels die níet tot de grote ketens behoren en dat zorgt voor een heel andere sfeer dan er in de meeste middelgrote steden heerst.

Musea Zutphen

Uiteraard was museumbezoek de aanleiding voor een bezoek aan Zutphen. In Musea Zutphen zijn twee musea samengevoegd in één pand: het Stedelijk Museum Zutphen en het Museum Henriette Polak. Dit is wat de website van Musea Zutphen er o.a. over zegt:

“Het Stedelijk Museum Zutphen is een cultuurhistorisch museum dat de geschiedenis van Zutphen en de Graafschap (de huidige Achterhoek) verzamelt en op originele wijze in beeld brengt. Ontdek ‘Het Verhaal van Zutphen’, een van de oudste steden van Nederland, aan de hand van bijzondere objecten uit de museale, archeologische en archiefcollecties.”

“Museum Henriette Polak is hét museum voor modern-klassieke schilder- en beeldhouwkunst in Nederland. Sinds de opening in 1975 toont Museum Henriette Polak de vitaliteit, kracht en verscheidenheid van figuratieve kunst waarin vakmanschap en bezieling samenkomen.”

De twee tentoonstellingen waar we vandaag voor naar Zutphen togen waren:

  • Schitteren door afwezigheid in MHP
  • Picture this! Schrijven met licht in SMZ

Beide kleine maar zeer fijne exposities!

Aanrader

Wil je een leuke dag in een mooie stad en daar een cultureel tintje aan geven? Dan raad ik je echt aan eens naar Zutphen te gaan!

#10 Drukke en intensieve dagen

Druk-druk-druk

Ik houd er nooit zo van om mijn agenda helemaal vol te plempen. Toch word ik deze maand nogal geleefd door een volle agenda. Op m’n werk is het druk met verschillende vergaderingen buiten de deur. Inclusief etentjes, dat dan weer wel, maar dat betekent dus dat ik op die avonden pas tegen een uur of negen thuiskom. En ook privé staat er op minstens vier dagen van de week iets gepland. Gatver!

Weekendje weg

Dan was er nog het afgelopen weekend met vriendlief. We hadden elkaar een tijd niet gezien en hadden ons allebei verheugd op het weekend. Ik had zin om erop uit te gaan en had een fijn hotel voor ons geboekt. Het liep allemaal echter niet geheel naar wens en verwachting.

Relatiestress

We hebben een niet-alledaagse relatie aangezien vriendlief in het buitenland woont. Dit begint steeds meer z’n tol te eisen. Doordat we elkaar zo weinig zien staat onze relatie als het ware stil terwijl onze individuele dagelijkse levens gewoon in beweging blijven. Vriendlief heeft geen plannen terug te keren naar Nederland en ik heb geen plannen hier alles op te geven en naar zijn buitenland te vertrekken. We willen echter geen overhaaste beslissingen nemen en denken allebei na over wat we nu eigenlijk willen.

Thuiswerk

Hier thuis is ook nog veel werk aan de winkel maar het komt er alsmaar niet van om de boel echt onder handen te nemen. Dit weekend moet het toch wel een keer gaan gebeuren. Ik heb zaterdag en zondag helemaal vrij gehouden om eens flink aan de slag te gaan!